Skontaktuj się z nami:
602 510 317, 781 833 444

Zajdel & Szafraniec

Publikacje

Najnowsze wpisy

Skutki spełnienia świadczenia niezamówionego przez konsumenta

Przedsiębiorcy poszukując klientów coraz częściej sięgają po różne techniki sprzedaży, które jak pokazuje praktyka, są na tyle agresywne, że wchodzą w zakres działań określanych, jako nieuczciwe praktyki rynkowe. Jednym z takich działań jest wysyłanie konsumentowi towaru w sytuacji, gdy nie złożył on zamówienia na określony produkt a więc nie wyraził swojej zgody i woli zakupu. Dodatkowo, by wywrzeć większą presję i sprawić, by umowa sprzedaży została zawarta, do towaru załączona jest informacja, iż brak odpowiedzi / rezygnacji z zawarcia umowy po stronie konsumenta w wyznaczonym terminie jest traktowane, jako zawarcie umowy sprzedaży, co dla konsumenta oznacza obowiązek zapłaty ceny towaru wraz z kosztami dostawy. Ingerencja w sferę prywatności konsumenta w postaci nakłaniania do nabycia produktów poprzez ich wysyłkę bez zgody konsumenta, stanowi niezamówione świadczenie w rozumieniu art. 5 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta.

(więcej…)

Czytaj dalej

Zatrudnianie pracowników z Korei Północnej w Polsce

Niniejsze opracowanie jest zdecydowanie odmienne od większości publikowanej na stronie naszego Doradztwa Prawnego. Niewiele jest w nim odniesień do uregulowań prawnych. Skłoniła mnie do tego sytuacja pewnej Firmy, która spotkała się z ostracyzmem ze strony innych podmiotów gospodarczych za zatrudnianie obywateli Korei Północnej przy pracach budowlanych. Przyjrzyjmy się, więc bliżej, jak to jest z tym zatrudnianiem pracowników z Korei Północnej w Polsce.

Czeska opinia publiczna zmusiła rząd, by zabronił zatrudniania robotników z komunistycznej Korei. Także Bułgaria i Rumunia zrezygnowały z wyzysku. A w Polsce pracuje coraz więcej poddanych, Kim Dzong Una. Media donoszą, iż robotnicy dzieleni są na kilkuosobowe grupy, których członkowie nawzajem się obserwują. Brygada ma swojego kierownika, jednak donosicielem może stać się każdy z pozostałych. Oko koreańskiego Wielkiego Brata z Pjongjangu widzi z odległości tysięcy kilometrów.

(więcej…)

Czytaj dalej

Gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa i inne zabezpieczenia w umowach o roboty budowlane

Budownictwo jest istotnym działem polskiej gospodarki. Szacuje się, że roczna wartość produkcji wypracowana w tym dziale stanowi około 12 % PKB, co daje kwotę ok. 156 mld złotych. Z tego ok. 28 % stanowią zamówienia publiczne na roboty budowlane. Wydatkowanie środków publicznych przyczynia się, zatem w znaczący sposób do kształtowania kondycji tego sektora. Niniejsze opracowanie ma na celu wskazanie roli, jaką w procesie realizacji zamówień publicznych na roboty budowlane pełnią regulacje dotyczące zabezpieczenia należytego wykonania umowy, a w szczególności omówienie tendencji w zakresie stosowania dwóch wybranych instrumentów, a mianowicie gwarancji bankowej i gwarancji ubezpieczeniowej.

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia nieprawidłowości w realizacji umowy przez którąkolwiek ze Stron, należy w umowie szczegółowo i wyczerpująco określić obowiązki z uwzględnieniem charakteru inwestycji. Wyczerpujące uregulowanie w umowie wzajemnych zobowiązań, nie tylko pozwoli zapobiec nieprawidłowemu wykonaniu umowy przez Strony, ale również stworzy podstawy, w oparciu, o które poszkodowana Strona będzie mogła skorzystać z zastrzeżonych na swoją rzecz zabezpieczeń. Należy, bowiem pamiętać, że roszczenia inwestora są roszczeniami przyszłymi, o nieustalonej wysokości, których dochodzenie przed sądem wymaga skomplikowanego postępowania dowodowego, zatem ich zabezpieczenie musi zapewniać inwestorowi pewność i szybkość zaspokojenia oraz uniezależnienie zaspokojenia od sytuacji finansowej wykonawcy. Funkcje te spełniają opisane poniżej gwarancja bankowa (lub zbliżona do niej gwarancja ubezpieczeniowa) oraz kaucja pieniężna.

(więcej…)

Czytaj dalej

Rażąco niska cena w świetle obowiązujących od dnia 19.10.2014 r przepisów Ustawy Prawo zamówień publicznych

Bez wątpienia jednym z największych problemów systemu zamówień publicznych są kontrakty realizowane poniżej ich faktycznych kosztów, a więc w oparciu o oferty zawierające rażąco niskie ceny. Przepis art. 90 ust. 1 Ustawy z dnia 29.01.2004r Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013r poz. 907 ze zm.) zwana dalej, jako Ustawa Pzp, ustanawia obowiązek zamawiającego zwrócenia się do wykonawcy o udzielenie wyjaśnień oraz złożenie dowodów, dotyczących elementów oferty mających wpływ na wysokość ceny, jeżeli cena oferty, w opinii zamawiającego, wydaje się rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia i budzi jego wątpliwości, co do możliwości wykonania przedmiotu zamówienia zgodnie z wymaganiami sformułowanymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów. Mając na względzie cel przedmiotowej regulacji wydaje się, iż za ofertę z rażąco niską ceną można uznać ofertę z ceną niewiarygodną, nierealistyczną w porównaniu do cen rynkowych podobnych zamówień. Oznacza to cenę znacząco odbiegającą od cen przyjętych, wskazującą na fakt realizacji zamówienia poniżej kosztów wytworzenia usługi, dostawy, roboty budowlanej, lub ofert zawierająca cenę nierealistyczną z punktu widzenia logiki, doświadczenia życiowego oraz zasad racjonalnego gospodarowania. Przyczyną wyraźnie niższej ceny od innych ofert może być albo świadome działanie wykonawcy albo nierzetelność kalkulacji wykonawcy, co grozi nienależytym wykonaniem lub niewykonaniem zamówienia w przyszłości.

Wykonawcy nie zawsze zdają sobie sprawę, jak poważne jest wezwanie dotyczące wyjaśnień elementów oferty mających wpływ na cenę. W praktyce często traktują je na równi np. z wezwaniem do uzupełnienia dokumentów składanych wraz z ofertą. Jest to błędne podejście, ponieważ wezwanie do wyjaśnienia elementów oferty mających wpływ na jej cenę ustanawia domniemanie, że oferta zawiera rażąco niską cenę (a więc że podlega odrzuceniu). I zadaniem wykonawcy jest w tej sytuacji udowodnienie, że taka okoliczność nie ma miejsca. Dlatego też nie można ograniczyć się do zdawkowych zapewnień o tym, że wykonawca zapewnił sobie marżę. Ceną zlekceważenia wezwania zamawiającego może być, bowiem odrzucenie oferty wykonawcy.

(więcej…)

Czytaj dalej

Poczta Polska – jak drenować kieszenie podatników w majestacie prawa?

W niniejszym opracowaniu pokażemy jak wyglądają najczęściej spotykane praktyki Poczty Polskiej celem wyegzekwowania zaległego od 2009r abonamentu RTV, wobec podatników (niejednokrotnie wobec osób starszych, lecz nie tylko), które nie znając swoich praw i obowiązków, są stawiane przed faktem dokonanym, gdy do drzwi stuka już zajęcie Urzędu Skarbowego, często na kwotę niemal dwóch tysięcy złotych.

Schemat wygląda najczęściej następująco: Od jakiegoś czasu obywatele / podatnicy zasypywani są wezwaniami do zapłaty zaległego od 2009 r. abonamentu RTV. Takie wezwanie opiewa na kwotę średnio 1700 złotych (wraz z odsetkami). Przeważnie wezwany obywatel / podatnik uiszcza żądaną kwotę w okienku pocztowym. Są jednak obywatele / podatnicy, którzy albo nie otrzymali wezwania, albo zignorowali wezwanie. Wówczas w niezwykle krótkim terminie (dwa, trzy tygodnie), obywatel / podatnik dowiaduje się, iż właśnie nastąpiło zajęcie jego konta bankowego przez komornika Urzędu Skarbowego na podstawie administracyjnego tytułu wykonawczego za nieopłacony abonament RTV.

Komornicy zaczęli, bowiem, skutecznie ściągać należności z tytułu nieopłacania abonamentu za radio i telewizję. Urzędy skarbowe zostały zalane wnioskami Poczty Polskiej z żądaniami wyegzekwowania zaległości wraz z należnymi odsetkami. Chodzi tu o kwoty wynoszące grubo ponad tysiąc złotych, które ściągane są z rachunków bankowych dłużników, wynagrodzenia, emerytury, renty, itp.

Nawet 3 miliony Polaków może zostać wezwanych do spłaty zadłużenia. To głównie osoby, które kiedyś regularnie opłacały abonament RTV, ale przestały to robić i nie wyrejestrowały odbiornika.

(więcej…)

Czytaj dalej

Wady oświadczenia woli i ich konsekwencje

Każdego dnia dokonujemy wielu czynności prawnych, nie zdając sobie z tego sprawy na przykład gdy kupujemy gazetę czy gdy wsiadamy do autobusu i kasujemy bilet. Jeżeli czynność taką dokonujemy pod wpływem błędu, groźby, podstępu lub w stanie w którym nie potrafimy rozpoznać znaczenia naszych czynów, możemy uchronić się przed negatywnymi konsekwencjami, jakie się z tą czynnością wiążą. Czynności takie dotknięte będą tzw. wadami oświadczenia woli, określonymi w art. 82 – 88 KC.

Oświadczenie woli to każde zachowanie nie tylko podjęte w zamiarze wywołania określonego skutku prawnego, z którego wynika – przy uwzględnieniu towarzyszących okoliczności praktyki obrotu oraz zasad współżycia społecznego – zamiar wywołania określonego skutku prawnego na przykład przeniesienia własności przy umowie sprzedaży.

Wady oświadczenia woli należy rozumieć jako – określone w ustawie i ujęte w pewne typy – nieprawidłowości, jakie mogą wystąpić przy podjęciu decyzji, czyli aktu woli lub przy jej uzewnętrznianiu tj. przejawie woli, czyli oświadczeniu, które powodują, że takie oświadczenie woli, jako wadliwe, jest lub też może być pozbawione prawnej skuteczności. W przypadku umów, będących zgodnym oświadczeniem woli co najmniej dwóch podmiotów prawa cywilnego, wystąpienie wady oświadczenia woli ma oczywiste przełożenie na skuteczność całej umowy. Poszczególne wady oświadczenia woli różnią się między sobą charakterem i skutkami, jakie wywołują. Wadą oświadczenia woli w prawie cywilnym nie jest jakakolwiek, w potocznym rozumieniu, nieprawidłowość woli czy jej uzewnętrznienie, lecz tylko taka, którą za wadę uznaje ustawa.

(więcej…)

Czytaj dalej

Tryb i warunki sprzedaży konsumenckiej za pośrednictwem portalu Allegro

Platforma Allegro.pl to najpopularniejszy serwis sprzedażowy w Polsce, który umożliwia wielu sprzedawcom promocję jak i sprzedaż własnych produktów. Większość z nich prowadzi taką sprzedaż zarówno za pośrednictwem sklepu internetowego jak i platformy Allegro. Czy prowadząc sprzedaż na Allegro zobowiązani jesteśmy posiadać regulamin sprzedaży? W dzisiejszym wpisie postaramy się odpowiedzieć na to pytanie.

Prowadząc sprzedaż na Allegro, należy określić warunki sprzedaży w oparciu o obowiązujące w naszym kraju prawo. Zastosowanie znajduje tu w szczególności ustawa o prawach konsumenta, wyznaczająca obowiązki informacyjne, jakie winien spełnić sprzedawca wobec konsumenta np. zamieścić informacje na temat prawa odstąpienia od umowy. Kolejne normy, jakie sprzedawcy winni mieć ma uwadze to przepisy Kodeksu cywilnego, regulujące w szczególności odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi oraz przepisy ustaw o ochronie konkurencji i konsumentów, o świadczeniu usług drogą elektroniczną i o ochronie danych osobowych.

(więcej…)

Czytaj dalej

Kategorie wierzytelności a ogłoszenie upadłości i zaspokojenie wierzycieli

Zdarza się czasem, że dana osoba zaciąga u innej (lub też innych) dług, uważając, iż poradzi sobie z jego spłatą. Jednakże nie zawsze okazuje się to możliwe. W związku z tym istnieje postępowanie upadłościowe, o które może wnioskować do sądu nie tylko wierzyciel (lub też wierzyciele), lecz również sam dłużnik. Postępowanie takie może zostać wszczęte w sytuacji, gdy nie posiada on już żadnych pieniędzy, które mógłby przeznaczyć na spłatę długu. Dysponuje jednak jakimś majątkiem, który w toku postępowania może zostać spisany i sprzedany – a uzyskane w ten sposób pieniądze mają zostać przeznaczone na spłatę długów dłużnika (zwanego w prawodawstwie upadłym). Tak więc celem wszczęcia postępowania upadłościowego jest odzyskanie przez wierzycieli wszystkich zaległości pieniężnych, które należą im się z racji niegdyś udzielonej (i nie spłaconej do końca lub wcale) pożyczki a których nie mogą w inny sposób odzyskać – z racji niewypłacalności dłużnika. Oznacza to zatem, że wierzyciele otrzymają należne im pieniądze. Czy jednak na pewno każdy wierzyciel zostanie spłacony do końca? Nie jest to wcale oczywiste. Istnieją bowiem kategorie wierzytelności i kolejność spłaty uzależniona jest od tego, do której kategorii zostanie zakwalifikowany dany wierzyciel.

Kategorie wierzytelności to kolejność ustalona w Ustawie z dnia 28.02.2003r – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2015r poz. 233 z późn. zm.), w jakiej zaspakajane są poszczególne wierzytelności (należności) z funduszów masy upadłości. Kolejność w jakiej zostanie zaspokojona dana wierzytelność (należność), zależy co do zasady od kategorii, do której jest ona zaliczana. Czym wyższa kategoria, do której jest zaliczona dana wierzytelność (należność), tym większa szansa na jej zaspokojenie.

(więcej…)

Czytaj dalej

Kompensata wierzytelności – na czym polega i czy zawsze jest możliwa

Art. 498 KC (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.) §1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. §2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Obustronne transakcje, czyli takie, przy których przedsiębiorcy są dla siebie równocześnie sprzedawcami i nabywcami, to częste zjawisko w obrocie gospodarczym. Kontrahenci mogą skorzystać z dużego ułatwienia, jakim jest kompensata wzajemnych zobowiązań. I to właśnie kompensata wierzytelności będzie tematem niniejszego opracowania.

(więcej…)

Czytaj dalej

Spółka zarejestrowana w raju podatkowym – fakty i mity

Rejestrację spółki w raju podatkowym w łącznie 12 lokalizacjach tj. Bahamy, Belize, Kajmany (Cayman Islands), Mauritius (GBC2), Panama, Samoa, Seszele, USA (stan Delaware), USA (stan Nevada), Wielka Brytania (UK), Wyspy Dziewicze (BVI), Wyspy Marshalla – można zlecić online, bez wychodzenia z domu. Luksemburg, Kajmany, Antyle Holenderskie czy do niedawna Cypr – to tam rozliczają się czołowi biznesmeni z listy 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”. Prowadzą interesy globalne, więc działają także globalnie. Nie jest tajemnicą, że dziesiątki przedsiębiorców aspirujących do wejścia do tego grona robi dokładnie to samo. Idea jest prosta – po to rejestruje swoją firmę w raju podatkowym, by płacić niższe podatki, nie być niepokojonym przez służby skarbowe i mieć więcej gotówki w ręku. Wśród tych przedsiębiorców można znaleźć firmy handlowe, sklepy internetowe, firmy inwestujące w nieruchomości, instytucje finansowe, firmy z branży rozrywki, firmy konsultingowe, zarządców jachtów i statków, firmy z branży hazardu, firmy hostingowe i administratorów sieci oraz pośredników handlowych. (więcej…)

Czytaj dalej

Kiedy zlikwidowana spółka z o.o. przestaje istnieć

Zarys procesu likwidacji spółki

Rozwiązanie spółki z o.o., czyli ustanie jej bytu prawnego, następuje po przeprowadzeniu likwidacji z chwilą wykreślenia z rejestru przedsiębiorców KRS. Likwidacja jest podstawowym sposobem doprowadzenia do wykreślenia. Przez likwidację spraw spółki należy rozumieć cały ciąg działań likwidatorów spółki (o czym mowa w dalszej części niniejszego opracowania) – poczynając od zgłoszenia otwarcia likwidacji do sądu rejestrowego vide art. 277 KSH, poprzez wykonanie przewidzianych w art. 282 KSH czynności likwidacyjnych oraz podział majątku spółki między jej wspólników vide art. 286 KSH, jeżeli spółka takowy posiada, aż do zgłoszenia wniosku do sądu rejestrowego o wykreślenie danej spółki z rejestru przedsiębiorców vide art. 288 § 1 KSH. Należy podnieść, że postępowanie likwidacyjne w spółce z o.o., podobnie jak w spółce akcyjnej, jest obligatoryjne. Uzasadnieniem tego obowiązku jest przede wszystkim odmienny niż w spółkach osobowych reżim odpowiedzialności za zobowiązania spółki. W przypadku spółek kapitałowych za zobowiązania spółki odpowiada – co do zasady – wyłącznie spółka. Odpowiedzialność wspólników – także na etapie likwidacyjnym – jest wyłączona vide art. 151 § 3 KSH.

Odrębnym przypadkiem jest ogłoszenie upadłości spółki, kiedy to do jej rozwiązania dochodzi po zakończeniu postępowania upadłościowego (szerzej o upadłości jako przesłance dla likwidacji spółki mowa w dalszej części opracowania). Wyjątkowo również w razie łączenia, przekształcenia albo podziału spółki wykreślenie z rejestru spółek spółki przejmowanej, lub w przypadku łączących się albo przekształconych spółek, wykreślenie następuje nie w wyniku likwidacji, ale z urzędu. Także spółka z o.o., która nie rozpoczęła działalności gospodarczej i nie zaciągnęła żadnych zobowiązań, może być wykreślona z rejestru tylko po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego vide Uchwała SN z dnia 18.01.1994r (sygn. akt: III CZP 178 / 93) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, która nie rozpoczęła prowadzenia swego przedsiębiorstwa, ani nie zaciągnęła zobowiązań może być wykreślona z rejestru handlowego dopiero po przeprowadzeniu likwidacji. Możliwe jest wykreślenie z rejestru handlowego spółki z o.o., jeżeli w wyniku przeprowadzonego i zakończonego zgodnie z art. 277 § 1 KSH postępowania likwidacyjnego zostanie spieniężony cały jej majątek, a mimo to zostaną niewypełnione zobowiązania ciążące na tej spółce. Zgodnie z treścią przytoczonej Uchwały nieposiadanie przez spółkę majątku nie stanowi podstawy dla wykreślenia jej z rejestru bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.

(więcej…)

Czytaj dalej

Administrator bezpieczeństwa informacji po nowelizacji ustawy o ochronie danych osobowych

Nowelizacja ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych jaka została wprowadzona ustawą deregulującą z 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej, uszczegółowiła w nowy sposób zadania administratora bezpieczeństwa informacji (ABI). Administrator danych osobowych powołuje administrator bezpieczeństwa informacji. Fakt powołania ABI, wymaga zgłoszenia do GIODO, który prowadzi jawny rejestr administratorów bezpieczeństwa informacji (ABI).

Kto może zostać ABI

Administratorem bezpieczeństwa informacji może zostać osoba, która spełnia łącznie następujące warunki:

  • ma pełną zdolność do czynności prawnych,
  • korzysta z pełni praw publicznych,
  • posiada odpowiednią wiedzę w zakresie ochrony danych osobowych,
  • nie była karana za umyślne przestępstwo.

(więcej…)

Czytaj dalej

Zamówienie z obowiązkiem zapłaty

Ustawa o prawach konsumenta wprowadziła dla przedsiębiorców prowadzących sklepy internetowe wymóg związany z koniecznością poinformowania konsumentów, iż złożenie zamówienia wiąże się z obowiązkiem zapłaty. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 2 ustawy o prawach konsumenta przedsiębiorca zapewnia, aby konsument w momencie składania zamówienia wyraźnie potwierdził, że wie, iż zamówienie pociąga za sobą obowiązek zapłaty. Natomiast art. 17 ust. 3 wprowadza wymóg związany z wprowadzeniem odpowiedniego przycisku podczas składania zamówienia. W myśl art. 17 ust 3 „Jeżeli do złożenia zamówienia używa się przycisku lub podobnej funkcji, muszą być one oznaczone w łatwo czytelny sposób słowami „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub innym równoważnym jednoznacznym sformułowaniem”.

By wypełnić ustawowy obowiązek, przedsiębiorcy muszą dokonać stosownych zmian czysto technicznych w mechanizmie działania sklepu poprzez wprowadzenie odpowiedniego przycisku lub innej funkcji. Przycisk musi być na tyle widoczny i zrozumiały dla konsumentów, by mieli świadomość, iż złożenie zamówienia ma charakter odpłatny.

(więcej…)

Czytaj dalej

Zasiedzenie w dobrej i złej wierze przez posiadacza samoistnego

Zasiedzenie określone zostało w  art. 172 § 1 i 2 KC – § 1. Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). § 2. Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Tak więc przesłankami zasiedzenia są dwie i muszą wystąpić równocześnie: upływ czasu oraz samoistne posiadanie w dobrej, bądź w złej wierze.

W prawie rzymskim wymagano spełnienia pięciu przesłanek: res habilis (rzecz, którą można zasiedzieć); titulus (tytuł prawny); fides (dobra wiara); possessio (posiadanie); tempus (czas). W polskim prawie ziemskim  zasiedzenie występowało od XIII wieku. Zasadniczą przesłanką był czas. Statut warcki przewidywał 30 lat dla zastawionych nieruchomości. W nowożytnym prawie miejskim wymagano tytułu prawnego (np. umowa kupna), dobrej wiary, upływu czasu (co do ruchomości rok i 6 tygodni; co do nieruchomości – jeżeli dokonano już wydania – rok i 6 tygodni; w innych wypadkach 31 lat, 6 tygodni i 3 dni). Nie można było zasiedzieć: rzeczy państwowej, rzeczy służącej do kultu religijnego, rzeczy pochodzącej z kradzieży.

(więcej…)

Czytaj dalej

Odstąpienie od umowy przy umowach zawieranych na odległość – sprzedawca nie uznaje zwrotu towaru

Jednym z najważniejszych uprawnień konsumenta w umowie zawieranej na odległość jest prawo do odstąpienia od umowy, które zostało uregulowane w ustawie o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. Jest to uprawnienie zagwarantowane przez ustawę i ma na celu ochronę interesu kupujących, którzy nie są w stanie zapoznać się z nabywanym produktem, tak jak ma to miejsce w przypadku sprzedaży bezpośredniej czyli w sklepie stacjonarnym.

Mimo zagwarantowanego przez ustawę prawa, zdarza się, iż sprzedawca nie uznaje zwrotu towaru. Powody są różne. Jednym z najczęstszych powodów jest twierdzenie, iż towar nosi znaczne ślady używania, pozbawiony jest oryginalnego opakowania lub metki lub też zdarzają się przypadki, gdy sprzedawca wymaga podania przyczyny odstąpienia od umowy a w przypadku braku logicznego uzasadnienia, sprzedawca nie uznaje zwrotu. Czy sprzedawca może wymagać spełnienia dodatkowych warunków przy odstąpieniu od umowy niż wynika to z samej ustawy? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w dzisiejszym wpisie.

(więcej…)

Czytaj dalej

Zakaz konkurencji w umowach cywilnoprawnych

W ramach zawieranych umów cywilnoprawnych, Strony bardzo często zamieszczają wśród postanowień umownych klauzulę dotyczącą zakazu konkurencji. Obowiązek powstrzymania się od działalności konkurencyjnej nałożony jest na Zleceniobiorcę. Wynika to z faktu, iż w ramach wykonywania zlecenia i realizacji umowy Zleceniobiorca uzyskuje dostęp do danych mających często strategiczne znaczenie dla Zleceniodawcy z punktu widzenia ochrony jego  interesów. Chodzi tu o czyny nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16.04.1993r o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz.U. 1993 nr 47 poz. 211 z późn. zm.), ze szczególnym uwzględnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, czyli w myśl art. 11 ust. 4 powołanej Ustawy „nieujawnionych do wiadomości publicznej informacji technicznych, technologicznych, handlowych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych informacji posiadających wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.”  

(więcej…)

Czytaj dalej

Moment powstania zobowiązania firmy ubezpieczeniowej do wypłaty odszkodowania

Czas zgłoszenia szkody jest datą początkową związaną z procesem rozpatrywania roszczenia i ma doniosłe znaczenie dla określenia terminu końcowego, związanego z postępowaniem wyjaśniającym (likwidacyjnym) ubezpieczyciela. Stosownie bowiem do art. 16 ust. l ustawy o działalności ubezpieczeniowej, po otrzymaniu zawiadomienia o zajściu zdarzenia losowego objętego ochroną ubezpieczeniową, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego zawiadomienia, zakład ubezpieczeń jest zobowiązany poinformować o tym ubezpieczającego lub ubezpieczonego, jeżeli nie są oni osobami występującymi z tym zawiadomieniem, oraz podjąć postępowanie dotyczące ustalenia stanu faktycznego zdarzenia, zasadności zgłoszonych roszczeń i wysokości świadczenia. Ubezpieczyciel ma także obowiązek poinformować osobę występującą z roszczeniem pisemnie lub w inny sposób, na który osoba ta wyraziła zgodę, jakie dokumenty są potrzebne do ustalenia jego odpowiedzialności lub wysokości świadczenia, jeżeli jest to niezbędne do dalszego prowadzenia postępowania. Powyższe czynności w praktyce ubezpieczeniowej nazywane są likwidacją szkody (procesem, procedurą likwidacji szkód).

Zgodnie zaś z treścią art. 817 KC, zakład ubezpieczeń w terminie 30 dni od dnia złożenia zawiadomienia o zdarzeniu ma obowiązek wypłaty świadczenia albo pisemnego powiadomienia osoby zgłaszającej roszczenie o przyczynach niemożności zaspokojenia jej roszczeń  w całości lub w części, a także wypłaty bezspornej części świadczenia, czyli sumy pieniężnej której wysokość została dotychczas ustalona jako wysokość powstałej szkody. Wskazany termin można skrócić, ale nie można go wydłużać.

(więcej…)

Czytaj dalej

Strata rzeczywista (damnum emergens) i utracone korzyści (lucrum cessans) w postępowaniu cywilnym

Lucrum cessans to zwrot pochodzący z języka łacińskiego a oznaczający korzyści, jakich spodziewał się podmiot prawa, których nie osiągnął z uwagi na to, że ktoś nie wykonał swego zobowiązania i przez to wyrządził mu szkodę uniemożliwiającą osiągnięcie tych korzyści. Tak wiec ten rodzaj szkody polega na tym, że majątek poszkodowanego nie wzrósł tak, jakby to się stało, gdyby nie nastąpiło zdarzenie, z którym połączona jest czyjaś odpowiedzialność. Co więcej, wskutek doznania tego rodzaju uszczerbku poszkodowany nie staje się bogatszy o to, czego bez wyrządzenia mu szkody, mógł oczekiwać w przyszłości. Ustalenie szkody w postaci utraconych korzyści ma wprawdzie charakter hipotetyczny – polega bowiem na przyjęciu – na podstawie okoliczności, które wystąpiły po okresie spodziewanego zysku – że zysk w okresie poprzednim zostałby osiągnięty. Jednakże utrata zysku musi być przez żądającego odszkodowania udowodniona (art. 6 KC). Szkoda taka musi być przez osobę poszkodowaną wykazana z tak dużym prawdopodobieństwem, że uzasadnia ono w świetle doświadczenia życiowego przyjęcie, że utrata korzyści rzeczywiście nastąpiła.

Damnum emergens to również zwrot pochodzący z języka łacińskiego a oznaczający rzeczywisty uszczerbek majątkowy, szkodę rzeczywistą. Jest to strata na mieniu poniesiona przez poszkodowanego na skutek zaistnienia czynu niedozwolonego, niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania albo na skutek zobowiązania umownego. Może mieć postać zmniejszenia aktywów lub zwiększenia pasywów. Jej wysokość ustala się przez porównanie wartości majątku sprzed i po zaistnieniu szkody (metoda dyferencyjna); alternatywną metodą jest tzw. metoda obiektywna, oceniająca wartość dobra majątkowego bez powiązania z wartością reszty majątku. Tak więc stratę stanowi tu pomniejszenie majątku poszkodowanego, polegające na zmniejszeniu, uszczupleniu aktywów poprzez zniszczenie, utratę lub uszkodzenie określonych składników majątkowych albo obniżenie ich wartości ale  również zwiększenie, przybycie pasywów poprzez np. powstanie nowych zobowiązań albo ich zwiększenie. Przy czym nie można traktować jako szkody tzw. ubytków naturalnych, a więc ubytków powstających na skutek wysychania, topnienia, wypłukiwania. Szkodą nie będzie również pogorszenie rzeczy (zmniejszenie jej wartości), jeżeli wynika ono z normalnego z niej korzystania.

(więcej…)

Czytaj dalej

Moment wystąpienia szkody w robotach budowlanych

SN w dniu 22.11.2013r sygn. akt.: III CZP 72 / 13 podjął przełomową uchwałę w której precyzuje od kiedy i do kiedy można się domagać odszkodowania za wady budynku z tytułu nienależytego wykonania umowy. Wynika z niej, że termin przedawnienia sprawy, czyli 10 lat, liczy się od dnia powstania szkody budowlanej, a nie od dnia zakończenia budowy. Uchwała ta stanowi załącznik do niniejszego artykułu.

Terminy dochodzenia odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania umowy są odrębne od terminów dochodzenia rękojmi za wady budynku. Dlatego rozstrzygnięcia wymagała kwestia czy termin przedawnienia roszczenia o zapłatę odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 KC) rozpoczyna swój bieg od dnia wykonania zobowiązania, czy też od dnia zaistnienia szkody albo od dnia dowiedzenia się wierzyciela o szkodzie.

(więcej…)

Czytaj dalej

Pełnomocnictwo na podstawie art. 87 § 1 KPC (tzw. stały stosunek zlecenia)

Konstytucja RP gwarantuje każdemu prawo do reprezentacji przed sądem. Zasadniczo każdy z nas ma możliwość do realizacji swoich praw w ramach postępowania sądowego. Prawo do sądu i prawo do reprezentowania obywatela przez swobodnie wybranego przez niego ewentualnie pełnomocnika to bardzo istotne i niepodważalne uprawnienie.

Art. 87 § 1 KPC umożliwia reprezentowanie przed sądem klientów nie tylko radcom prawnym i adwokatom, co zwiększyło możliwości korzystania obywatelom z prawa do sądu. Mimo licznych oporów niektórych środowisk oraz niejednolitej początkowo po wprowadzeniu przepisu linii orzeczniczej sądów, obecnie brak jest sygnałów, które wskazywałyby na uniemożliwienie występowania przed sądem klientowi wraz z pełnomocnikiem nie będącym radcą prawnym czy adwokatem (przy prawidłowo sporządzonej umowie stałego zlecenia). Zasadniczo istnieje zatem możliwość, aby dowolnie wybrany przez obywatela pełnomocnik, niekoniecznie będący radcą prawnym, czy nawet prawnikiem, mógł, z uwagi na posiadanie szczególnie przydatnej wiedzy w danym postępowaniu reprezentować swojego mocodawcę przed sądem.

(więcej…)

Czytaj dalej