Skontaktuj się z nami:
602 510 317, 781 833 444

Zajdel & Szafraniec

Najnowsze wpisy

SIPP sp. z o.o., WORD – NET sp. z o.o. BUSINESS MANAGEMENT J. MOSIĄDZ, D. RZĄSA sp. j. – czyli jak nie zapłacisz, to …..

05-03-2026 Prawo dla każdego Brak komentarzy »

Niniejsze opracowanie stanowi kontynuację artykułu z dnia 09.03.2023r zamieszczonego na naszej stronie internetowej https://doradztwoprawne.org pt. „Praktyki SIPP (EIPR.PL) – czyli o tym, jak przez nieuwagę można ponieść niechciane koszty”.

Do naszej Kancelarii zwracają się osoby, które nie z własnej inicjatywy miały okazję nawiązać kontakt z trzema Firmami:

SIPP sp. z o.o. – KRS: 0000644588, NIP: 6783163335
Business Management J. Mosiądz, D. Rząsa sp. j. – KRS: 0000254412, NIP: 6782548091
Word – net sp. z o.o. – KRS: 0000517429, NIP: 6783151378

Na ogólnodostępnej stronie https://wyszukiwarka-krs.ms.gov.pl można nieodpłatnie wpisać w / w nr KRS spółki lub NIP spółki, gdzie wyświetla się kompletna informacja na temat spółki, jej numerów rejestrowych, jej adresu, wspólników i Zarządu, oraz inne informacje w tym rejestrze zawarte.

Umowa Najmu okazjonalnego – pozorne bezpieczeństwo Umowy

04-06-2023 Umowy Brak komentarzy »

Umowa najmu okazjonalnego, chociaż podobna do typowej umowy najmu, stanowi jednak odrębny typ zobowiązania cywilnego. Może o tym świadczyć chociażby fakt, iż pełne uregulowanie prawne tego rodzaju umów znajduje się w zupełnie odrębnej Ustawie a nie w Kodeksie Cywilnym.

Procedura zawierania umowy najmu okazjonalnego jest nieco bardziej złożona niż w przypadku zwykłej umowy, lecz warto zastanowić się nad takim rozwiązaniem i oszczędzić sobie niepotrzebnych komplikacji oraz ryzyka kosztownego i ciągnącego się przez długie miesiące procesu eksmisyjnego.

Umowa najmu okazjonalnego posiada identyczną moc prawną, co standardowa, poprawnie napisana umowa najmu. Posiada jednak jedną, bardzo istotną zaletę dla właścicieli domów i mieszkań, mianowicie możliwość szybkiej egzekucji komorniczej, opróżnienia lokalu i usunięcia nieuczciwego najemcy.

Nieruchomość podlegająca najmowi okazjonalnemu musi być w całości własnością wynajmującego. Nie wchodzi w grę podnajem poszczególnych części lub całego mieszkania.

Usługa przewozu – kary umowne a Konwencja CMR

30-05-2023 Umowy Brak komentarzy »

Kluczowym dokumentem od którego wszystko się zaczyna, jest zlecenie transportowe. Jest to bardzo istotny dokument, w którym określone są zasady współpracy między przewoźnikiem a zleceniodawcą na wykonanie usługi przewozu. Precyzyjne określenie praw i obowiązków Stron w tym dokumencie jest zabezpieczeniem przed przykrymi konsekwencjami prawnymi i finansowymi. Oprócz standardowych elementów typu dane zleceniodawcy, dane przewoźnika, koszt transportu czy rodzaj przewożonego towaru, spotyka się w nim również różnego rodzaju powszechnie spotykane zapisy kar umownych. Zlecenia i umowy przewozowe zwykle naszpikowane są nakazami, zakazami i powiązanymi z nimi karami.

Kary umowne są narzędziem dochodzenia rekompensaty w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania określonych obowiązków zawartych w umowie. Mają one dyscyplinować przewoźników i obciążać ich, swym ciężarem szybko i łatwo w razie zaistnienia zdarzenia wskazanego w umowie. Idea wydaje się dość prosta, jednak czasem zapisy te nie są skuteczne, a to wobec ich sprzeczności z przepisami Konwencji o Umowie Międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) i Protokół podpisania sporządzonej w Genewie w dniu 19.05.1956r i ratyfikowanej przez Polskę w 1962r (Dz. U. z 1962r, nr 49, poz. 238).

Klauzula salwatoryjna – zbędny zapis w umowie czy koło ratunkowe

30-03-2023 Umowy Brak komentarzy »

Punktem wyjścia uczyńmy regulację prawną. Zgodnie z treścią art. 58 KC –

§ 1. Czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy ustawy.

§ 2. Nieważna jest czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

§ 3. Jeżeli nieważnością jest dotknięta tylko część czynności prawnej, czynność pozostaje w mocy co do pozostałych części, chyba że z okoliczności wynika, iż bez postanowień dotkniętych nieważnością czynność nie zostałaby dokonana.

Zaś zgodnie z art. 353¹KC – strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Zanim przejdziemy do rozważań o klauzuli salwatoryjnej przypomnijmy sobie, że wyróżniamy dwa rodzaje nieważności czynności prawnej, tj. bezwzględną i względną.

Nieważność bezwzględna oznacza, że czynność prawna jest nieważna od samego początku i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, następuje z mocy samego prawa i każdy kto ma w tym interes prawny może się na nią powołać.
Natomiast nieważność względna oznacza, że czynność prawna wprawdzie jest ważna i wywołuje skutki prawne, ale może ona zostać unieważniona przez Strony, jeśli się na to zdecydują.

Unieważnienie czynności prawnej może nastąpić na skutek orzeczenia sądu lub uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu lub groźby.

Od zasady, iż nieważność części czynności prawnej nie wpływa na ważność pozostałej jej części występują pewne wyjątki.

Praktyki SIPP (eipr.pl) – czyli o tym, jak przez nieuwagę można ponieść niechciane opłaty

10-03-2023 Prawo dla każdego 42 komentarze »

Kraków, dn. 31.01.2023 r. (aktualizacja z dn. 09.03.2023 r.)

W niniejszym opracowaniu, przyjrzymy się bliżej praktykom Firmy Serwis Informacyjny Polskiego Prawa sp. z o.o. z siedzibą w Krakowie.

W naszej praktyce mieliśmy okazję poznać wiele Firm, które zostały skutecznie wprowadzone w błąd w trakcie rozmowy telefonicznej przez telemarketerów SIPP sp. z o.o., co w efekcie końcowym doprowadziło te Firmy do konieczności zapłaty kwoty około 2 000 zł za roczny dostęp do serwisu, o czym Firmy te dowiadywały się z reguły dopiero po otrzymaniu faktury lub wezwania do zapłaty zaległości lub zaczęły odbierać połączenia z mało przyjemnymi rozmowami z tzw. windykatorami Firmy SIPP sp. z o.o., a poziom kultury ze strony pracowników daleki był – wg informacji naszych klientów – od powszechnie przyjętych zwyczajów rozmowy biznesowej. Podnoszenie głosu na klientów a nawet krzyki, groźby, straszenie utratą majątku po egzekucji komorniczej, wymuszanie zapłaty natychmiast, są elementami przewodnimi takich kontaktów działu windykacji Firmy SIPP sp. z o.o. – wg relacji naszych klientów.

Jak to działa? Mechanizm jest prosty. Dzwoni telemarketer, przedstawia się, oczywiście absolutnie nie pyta czy to właściwy moment na rozmowę, czy mamy czas itd i od razu proponuje dostęp do profesjonalnego serwisu z szeroką wiedzą prawną dostępną dla przeciętnego Kowalskiego. W tym miejscu warto zaznaczyć, iż przeciętny przedsiębiorca zaskoczony telefonem, najczęściej zamiast zachować się zdecydowanie i od razu odpowiedzieć, że nie jest zainteresowany rozmową, często z grzeczności i dla świętego spokoju zgadza się na przesłanie oferty i podaje swoje dane (lub nie musi podawać, bo telemarketer już je ma z ogólnie dostępnych rejestrów) i swój adres mailowy, byle szybciej zakończyć rozmowę. Rodzi się pytanie – dlaczego podał swój adres mailowy do kontaktu, dlaczego podał swoje dane lub je potwierdził? Dlatego, iż usłyszał że oferta nie jest umową, jest na próbę i za darmo. Czy się zgadza? Oczywiście że tak. Potencjalny odbiorca nie usłyszy, w sposób wystarczająco czytelny, ze to okres jedynie 14 dni i w tym czasie musi dokonać odstąpienia od właśnie zawieranej umowy, bo o tym, że właśnie zawiera umowę, też taki odbiorca jeszcze nie wie. O tym szerzej poniżej.

Immisja pośrednia, immisja bezpośrednia, czyli nie ma to jak sąsiad za miedzą

05-03-2023 Własność i inne prawa rzeczowe Brak komentarzy »

Zacznijmy od podstawy prawnej. Art. 144 KC stanowi – Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.

Artykuł ten (oraz następne art. 147 – 151 KC) jest jednym z istotniejszych przepisów dotyczących immisji, składającym się na tzw. prawo sąsiedzkie, tj. wyznacza granice immisji. Wskazuje on, kiedy takie immisje należy znosić, a kiedy można domagać się zaprzestania określonego działania i naprawienia wyrządzonej szkody.

Prawo do własności oraz ochronę własności, także nieruchomości, mamy zagwarantowane w Konstytucji RP. Tyle tylko, że zgodnie z przyjętymi zasadami nasza wolność korzystania z własności kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność i własność drugiej osoby. Do takich ograniczeń wynikających z zasad współżycia społecznego należy wspomniane prawo sąsiedzkie. Bycie właścicielem nie upoważnia do korzystania ze swojej własności w sposób całkowicie dowolny i nieograniczony.

Art. 144 KC zawiera w swej treści ograniczenie prawa własności, polegające na konieczności znoszenia przez właściciela nieruchomości naruszeń przysługującego mu uprawnienia do korzystania ze swej rzeczy wolnej od jakichkolwiek ingerencji innych osób, jeśli tylko:

naruszenia następują w wyniku działań właścicieli nieruchomości sąsiednich, które można zakwalifikować jako wykonywanie prawa własności i zarazem;
naruszenia te nie zakłócają korzystania z nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno – gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i ze stosunków miejscowych.

Tak więc cytowany przepis:

potwierdza uprawnienie właściciela do korzystania ze swej nieruchomości w sposób wolny od naruszeń, chyba że naruszenia te wynikają z wykonywania prawa własności właścicieli nieruchomości sąsiednich i zarazem nie przekraczają przeciętnej miary;
zezwala na korzystanie z nieruchomości w taki sposób, by jego skutki nie ograniczały się do danej nieruchomości, lecz obejmowały nieruchomości sąsiednie, jeżeli tylko naruszenia w korzystaniu z nieruchomości sąsiednich wynikłe z korzystania z danej nieruchomości nie przekraczają przeciętnej miary.

Uwaga! Spółki, które nie zostały przerejestrowane z dawnych rejestrów RHB – jest korzystne orzeczenie TK dla byłych wspólników spółek, pozbawionych majątku w sposób niekonstytucyjny

14-12-2019 Krajowy Rejestr Sądowy Brak komentarzy »

Począwszy od 01.01.2016 r. aktualne stało się pytanie, dręczące wielu wspólników spółek, które z różnych powodów do dnia 31.12.2015 r. nie zostały przerejestrowane z dawnych rejestrów RHB do obecnie obowiązujących rejestrów KRS. Pytanie to jest zasadnicze – czy w imię pewności i bezpieczeństwa obrotu można się uciekać do zakazanej nacjonalizacji i pogwałcenia interesów osób trzecich?

Do tej pory, obserwując orzecznictwo sądowe zapadające w przedmiotowych sprawach, można było odnieść wrażenie, że widocznie jest to możliwe i że Państwo taką możliwość uważa za oczywistą.

Z dniem 11.12.2019 r. rzeczywistość prawa wspomnianych wspólników, a raczej byłych wspólników, znacząco się zmienia, na ich korzyść. Oto, bowiem Trybunał Konstytucyjny uznaje „Pozbawienie wspólników majątku za niekonstytucyjne. Przepis pozwalający na przejęcie przez Skarb Państwa majątku spółki, która została uznana za wykreśloną z rejestru jest niekonstytucyjny. Pozbawienie wspólników praw majątkowych wychodzi poza cel ustawy, którym jest wzmocnienie pewności obrotu i ochrony osób trzecich.

W środę 11 grudnia 2019 r. Trybunał Konstytucyjny w składzie: Zbigniew Jędrzejewski, przewodniczący, Leon Kieres, sędzia sprawozdawca, Julia Przyłębska, Piotr Pszczółkowski, Andrzej Zielonacki uznał, że art. 9 ust. 2b zdanie trzecie Ustawy przepisy wprowadzające Ustawę o Krajowym Rejestrze Sądowym jest niezgodny z konstytucją. Zgodnie z tym przepisem Skarb Państwa przejął nieodpłatnie z mocy prawa mienie po spółkach, które w terminie do 31 grudnia 2015 r. nie złożyły wniosku o wpis do KRS, a w efekcie zostały wykreślone z rejestru.

Strefa przeciw pożarowa w nieruchomości prywatnej

30-05-2018 Prawo dla każdego Możliwość komentowania Strefa przeciw pożarowa w nieruchomości prywatnej została wyłączona

Strefa przeciw pożarowa w nieruchomości prywatnej

Kto z nas nie marzy o własnych czterech ścianach? Inwestor wybudował dla nas wymarzone mieszkanie, mamy własne miejsce parkingowe, stajemy się członkami Wspólnoty…. no właśnie, Wspólnoty, zaczynamy mieć prawa, ale zaczynamy też mieć i obowiązki. Poniżej omówimy sobie jeden z często spotykanych problemów wynikających z posiadania owych praw i obowiązków, jakim jest użytkowanie i zarzadzanie częściami wspólnymi nieruchomości przez Wspólnotę w kontekście posiadania strefy przeciwpożarowej.

Najczęściej jest tak, że w nieruchomości należącej do Wspólnoty znajdują się miejsca postojowe wykupione przez właścicieli mieszkań, poza tym znajdują się też drogi dojazdowe a także chodniki. W którymś miejscu musi się też znajdować droga pożarowa oraz tzw. nawrotka dla straży pożarnej. Ta najczęściej znajduje się na samym końcu jednej z dróg dojazdowych i najczęściej jest nieustannie zastawiona parkującymi samochodami. Jest to rzecz jasna duży problem, albowiem szerokość drogi pożarowej musi wynieść – zgodnie z § 13 Rozporządzenia MSWiA z dnia 24.07.2009r w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009r, nr. 124, poz. 1030 z późn. zm.) – co najmniej 4 metry, czyli mniej więcej dwa pasy ruchu. Dlatego też Wspólnoty decydują się – niejednokrotnie przy ostrym sprzeciwie tych członków Wspólnoty, którzy np. nie mają wykupionych własnych miejsc parkingowych – na utworzenie strefy przeciw pożarowej. Celem stworzenia Strefy ma bowiem być przede wszystkim, doprowadzenie istniejącego status quo do stanu zgodnego z prawem.

Jak wspomniano powyżej, najczęściej jest tak, że owa umowna droga pożarowa oraz tzw. nawrotka dla straży pożarnej są stale zajęte przez zaparkowane na lub przy chodniku pojazdy. Jednakże w większości tych przypadków, nie może interweniować ani Straż Miejska ani Policja. Dzieje się tak dlatego, że nie obowiązuje tutaj art. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997r Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2017r, poz. 1260), zgodnie z którym Ustawa określa (…) zasady ruchu na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu. Przedmiotowy dojazd czy umownie ustalona droga pożarowa, nie jest ani drogą publiczną, ani Strefą ruchu ani Strefą zamieszkania. (więcej…)

RODO

14-02-2018 Dane Osobowe Brak komentarzy »

Szanowni Państwo

Rok 2018 to rok przyjęcia do stosowania nowych przepisów ochrony danych UE, przepisów które w sposób niezwykle dotkliwy dla przedsiębiorstw przewidują mechanizmy nakładania kar administracyjnych w takich kwotach, iż dla wielu oznaczałoby to poważne problemy z płynnością finansową w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wszyscy słyszycie o RODO. Nasz zespół prawny również styka się z Państwa zapytaniami o RODO, jakie zadajecie w związku z współpracą między Państwem a naszą Kancelarią Prawną Zajdel & Szafraniec sp. j. Ponieważ czas jest bliski, dlatego też przygotowaliśmy Państwu kompendium informacji, byście nie popadli w nieuzasadnione obawy co do tego, czym w sumie jest RODO, zwłaszcza że wokół tematu narosło wiele niepotrzebnych mitów.

RODO – czyli co?

RODO to Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016 / 679 z dnia 27 kwietnia 2016r w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95 / 46 / WE. Inaczej mówiąc RODO to skrót Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych. Rozporządzenie to ma za zadanie ujednolicić przepisy regulujące ochronę danych osobowych w Państwach Unii Europejskiej. RODO wejdzie w życie w dniu 25 maja 2018 roku.

Wszyscy administratorzy danych muszą spełniać wymogi określone w Rozporządzeniu, które zmieni dotychczasowe podejście do ochrony danych, albowiem to właśnie administratorzy danych w większym niż dotąd stopniu staną się podmiotami odpowiedzialnymi za to, by dane osobowe były przetwarzane zgodnie z prawem. Administratorem i podmiotem przetwarzającym dane osobowe może być każdy, nawet przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność, który zapisuje sobie w wybrany przez siebie sposób dane osobowe m.in. swoich klientów, pracowników i kontrahentów. Oznacza to, iż administratorzy muszą dokonać szczegółowej weryfikacji stosowanych dotychczas rozwiązań z zakresu ochrony danych osobowych i w wielu przypadkach je zmodyfikować. Jednocześnie muszą być przygotowani na właściwą realizację zwiększonych praw osób, których dane dotyczą.

AEGON TU na Życie S.A. – fundusz Idea Premium SFIO, czyli o tym czym jest ryzyko dla Inwestora

03-11-2017 Prawo dla każdego 1 komentarz »

Z datą 08.01.2015r rozpoczęła się likwidacja przez ING Bank Śląski S.A. funduszu Inventum Premium SFIO. Dla wszystkich Inwestorów stała się katastrofa, z której w tamtej dacie jeszcze nie do końca zdawali sobie sprawę, albowiem środki, które zainwestowali zostały utracone bezpowrotnie. Depozytariusz przejął zarządzanie funduszami Inventum, kiedy KNF odebrała licencję Inventum TFI, czyli 07.10.2014r a – jak już wspomniano – 08.01.2015r rozpoczęła się ich likwidacja. Część z nich, np. Inventum Premium, nie wypłacała pieniędzy uczestnikom od pierwszych dni sierpnia 2014r, inne były zawieszone od początku września 2014r.

Fundusze Idea Premium zostały stworzone przez Dom Maklerski IDM Grzegorza Leszczyńskiego i Rafała Abratańskiego. Idea Premium SFIO to fundusz, który miał inwestować w bezpieczne papiery wartościowe, m.in. obligacje emitowane przez spółki o wysokiej wiarygodności. I przez lata robił to, osiągając ponadprzeciętne wyniki.

Wywłaszczenie nieruchomości w obliczu specustawy o korytarzach przesyłowych

02-10-2017 Własność i inne prawa rzeczowe Brak komentarzy »

W dniu 05.08.2015r ustępujący tego dnia Prezydent RP Bronisław Komorowski podpisał długo wyczekiwaną przez branżę energetyczną Ustawę z dnia 24.07.2015r o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U. 2016, poz. 1812), powszechnie nazywaną „specustawą o korytarzach przesyłowych”.

Przedmiotowy akt realizuje zamierzenia dotyczące transeuropejskiej infrastruktury energetycznej w zakresie inwestycji określanych mianem projektów wspólnego zainteresowania (ang. PCI), w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 347 / 2013 z dnia 17.04.2013r w sprawie wytycznych dotyczących transeuropejskiej infrastruktury energetycznej, uchylające Decyzję nr 1364 / 2006 / WE oraz zmieniające Rozporządzenia (WE) nr 713 / 2009, (WE) nr 714 / 2009 i (WE) nr 715 / 2009 (dalej: Rozporządzenie nr 347 / 2013 albo Rozporządzenie). Najogólniej rzecz ujmując, Rozporządzenie nr 347 / 2013 ukierunkowane jest na stworzenie bezpiecznego i konkurencyjnego rynku m.in. energii elektrycznej w ramach Unii Europejskiej, w tym poprzez rozbudowę istniejącej infrastruktury wewnętrznej oraz połączeń transgranicznych, jak również poprzez budowę nowych źródeł energii odnawialnej. Celem Ustawy jest udrożnienie procesu inwestycyjnego dla projektów wspólnego zainteresowania, które to inwestycje są traktowane przez UE, jako priorytetowe dla zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego i rozwoju konkurencji w tym segmencie wspólnotowego rynku.

Odszkodowanie za zmniejszenie wartości rzeczy w sytuacji odstąpienia od umowy zawartej na odległość

27-09-2017 e-prawo w e-handlu Brak komentarzy »

Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, konsument, który zawarł umowę na odległość może od niej odstąpić w terminie 14 dni bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów, z wyjątkiem kosztów szczegółowo określonych w przepisach ustawy. Bieg terminu wyznaczonego na odstąpienie od umowy rozpoczyna się dla konsumenta w momencie, gdy wszedł on w fizyczne posiadanie towaru. Dla zachowania terminu konsument winien złożyć sprzedawcy oświadczenie o odstąpieniu od umowy oraz dokonać zwrotu rzeczy. Częstym problemem przy odstąpieniu od umowy, jaki dotyka sprzedawców, jest zwrot rzeczy w stanie uszkodzonym lub w stanie, który uniemożliwia dalszą jego odsprzedaż, co stanowi dość poważny problem. Czy w takiej sytuacji sprzedawca może domagać się odszkodowania za towar zwrócony w stanie, który w wielu wypadkach nie ma już żadnej wartości?

Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, która weszła w życie 25 grudnia 2014 r. wprowadziła przepisy prawne, nakładające na konsumenta odpowiedzialność za zmniejszenie rzeczy zwróconej po odstąpieniu od umowy. Zgodnie z art. 34 ust. 4 ww. ustawy, Konsument ponosi odpowiedzialność za zmniejszenie wartości rzeczy będące wynikiem korzystania z niej w sposób wykraczający poza konieczny do stwierdzenia charakteru, cech i funkcjonowania rzeczy, chyba że przedsiębiorca nie poinformował konsumenta o prawie odstąpienia od umowy zgodnie z wymaganiami art. 12 ust. pkt 9.

Wpis do KRD – firmy windykacyjne już nie są bezkarne, czyli prosty przepis na uzyskanie odszkodowania od firm bezkarnie wpisujących do KRD

16-09-2017 Windykacja 5 komentarzy »

No tak, jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale pojawiło się światełko w tunelu, a my idziemy w stronę światła. A o co dokładnie chodzi? O stosowanego przez firmy windykacyjne straszaka windykacyjnego w postaci bezkarnego wpisywania do KRD wszelkich długów, tych prawdziwych, ale najczęściej długów nieistniejących, przedawnionych, urojonych, sztucznie napompowanych, co do ich wysokości, przez doliczanie kolejnych odsetek od odsetek i kwot głównych wcześniej rzecz jasna skapitalizowanych z odsetkami żeby była większa kwota, opłat za smsy, telefony, listy czy wizyty terenowe czy też sprzedawanych dalej, koszty cesji, sprzedaży długu, itp.

Żeby iść dalej w rozważaniach, trzeba sobie wyjaśnić, czym jest firma windykacyjna a czym jest fundusz. Otóż długi od banków mogą skupować wyłącznie niestandaryzowane sekurytyzacyjne fundusze inwestycyjne zamknięte, w skrócie NSFIZ, zwane funduszami. Te zaś są reprezentowane przez firmy windykacyjne, które działają w imieniu i na ich rzecz. Część funduszy ma swoje stałe firmy windykacyjne, najczęściej powiązane kapitałowo jak np. Prokura NSFIZ i Kruk S.A., niektóre mają bliźniacze nazwy funduszu i firmy windykacyjnej np. BEST NSFIZ i BEST S.A. itd.

Inne fundusze korzystają z zewnętrznych firm windykacyjnych np. Kredyt Inkaso NSFIZ czy OMEGA Wierzytelności NSFIZ oddają do obsługi swoje wierzytelności do GetBack S.A. Dlatego bardzo często mylnie interpretuje się, że „bank sprzedał dług do np. Ultimo”. Otóż Bank sprzedał dług do funduszu, który obsługuje firma windykacyjna np. Firma Ultimo. Czyli w sądzie nie walczy się z Ultimo czy Krukiem, tylko bezpośrednio z funduszem, jednak ten zabieg jest celowy, ponieważ w Internecie najczęściej poszukuje się informacji w oparciu o nazwy firm windykacyjnych, a nie rzeczywistych wierzycieli, czyli funduszy, dlatego warto znać różnicę między nimi.

Wypowiedzenie terminowej umowy najmu z „ważnych powodów”

31-07-2017 Umowy 1 komentarz »

Przez Umowę najmu Wynajmujący zobowiązuje się oddać Najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a Najemca zobowiązuje się płacić Wynajmującemu umówiony czynsz. Do zawarcia Umowy najmu dochodzi wówczas, gdy Strony uzgodnią istotne jej składniki, do których należą przedmiot najmu i czynsz. Zależnie od woli Stron Umowa najmu może być zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony.

Najemcy zawierający Umowy najmu nie do końca zdają sobie sprawę, jakie skutki prawne, szczególnie w zakresie wypowiedzenia rodzi zawarcie Umowy najmu na czas określony. Wypowiedzenie Umowy najmu lokalu zawartej na czas oznaczony jest możliwe tylko w wypadkach określonych w tej Umowie. Problem polega na tym, że Przedsiębiorcy nie podają wyraźnie takich przyczyn. W konsekwencji są zmuszeni kontynuować stosunek najmu, często nie mogąc wypowiedzieć Umowy przed jej upływem. Jeśli Najemca złoży Wynajmującemu oświadczenie o wypowiedzeniu takiej Umowy w innej sytuacji niż ta, która została przez Strony przyjęta, skutek będzie praktycznie żaden. Umowa pomiędzy Stronami będzie trwała dalej z wszystkimi tego faktu konsekwencjami w tym obowiązkiem płatności czynszu oraz innych należności przez Najemcę. Dodatkowo tylko Najemca może się narazić na konieczność zapłaty kar umownych w związku z naruszeniem innych postanowień Umowy najmu czy Regulaminów np. centrów handlowych będących załącznikami do Umowy najmu. Powstaje więc pytanie, dlaczego tak się dzieje?

Pomimo wyraźnej regulacji art. 673 § 3 KC, nadal wielu Przedsiębiorców decyduje się na podpisywanie Umów najmu z wadliwie sformułowaną klauzulą wypowiedzenia, narażając się na ryzyko bezskuteczności takiego wypowiedzenia.

Sytuacja prawna podmiotów nieprzerejestrowanych z rejestru RHB przed datą 01.01.2016r – aktualizacja

13-07-2017 Krajowy Rejestr Sądowy 1 komentarz »

Na naszej stronie Doradztwa Prawnego omawiana już była tematyka zarówno martwych spółek dryfujących w rejestrze KRS KLIKNIJ jak i tematyka skutków nie przerejestrowania spółki z rejestru RHB do rejestru KRS KLIKNIJ

Jednakże mamy rok 2017 i niestety sytuacja prawno – faktyczna wielu podmiotów w naszym kraju, które nie przerejestrowały się z rejestru RHB do rejestru KRS i wciąż działających, wymaga, by ponownie pochylić się nad tematem.

Standardowo pierwsza rozmowa telefoniczna reprezentanta nieprzerejestrowanej spółki z naszym Doradztwem zaczyna się zawsze tak samo:

– Dzień dobry. Co mamy zrobić, bo nie przerejestrowaliśmy się z RHB i w Internecie na jakiejś stronie przeczytaliśmy, że nasz majątek przejął Skarb Państwa a my cały czas działamy, zatrudniamy ludzi, płacimy pensje, odprowadzamy podatki, płacimy ZUS itp.

– A co robiliście 15 lat, gdy był czas na przerejestrowanie się?

– Aaaaaaa no, bo czasu nie było, bo byliśmy zajęci zarabianiem pieniędzy *) działamy bez prawnika bo nigdy nie mieliśmy kłopotów prawnych *) nasz Zarząd „się zagapił” i nie wiedział o zmianach w prawie *), nie jesteśmy z Polski i nie znamy Waszego prawa i tylko spółka nasza u Was działa *)

– no to nie mamy dla Was dobrych wieści, od 01.01.2016r nie istniejecie. Zostaliście wykreśleni z rejestru RHB, nie ma was w KRS, nie istniejecie a wasz majątek przejął Skarb Państwa. Koniec.

– Ale jako to!!!! My tu jesteśmy!!!! Działamy!!! Żyjemy!!! Tak nie wolno!!!!

*) – niepotrzebne skreślić

No właśnie czy faktycznie koniec? Zaczęliśmy się nad tym zastanawiać. Ten artykuł nie da czytelnikowi gotowej recepty, co należy dalej zrobić. Celem tego opracowania jest pokazanie trudności i problemów, jakie stoją przed przedsiębiorcami, którzy chcą walczyć i zapewne będą walczyć o swoje majątki, zwłaszcza, że w Polsce nie było jeszcze takiej sprawy sądowej. Nie ma też orzecznictwa ani stanowiska SN w tej sprawie. Temat jest dziewiczy i dlatego bardzo trudny i złożony zarówno prawnie jak i faktycznie.

Rada Nadzorcza w Spółkach

03-07-2017 Prawo w spółkach Brak komentarzy »

Zgodnie z treścią art. 213 KSH w Spółkach z o.o., w których kapitał zakładowy wynosi więcej niż 500 000 PLN a jednocześnie Wspólników jest więcej niż 25, ustanawia się Radę Nadzorczą lub Komisję Rewizyjną, jako organ obowiązkowy. Poniżej tych wymagań kodeksowych, Rada Nadzorcza w Spółce z o.o., będzie organem fakultatywnym, czyli może, choć nie musi, zostać powołana przez Wspólników Spółki. Podobne reguły obowiązują w Spółce komandytowo – akcyjnej. Tu Radę powołać można, trzeba jednak dopiero wtedy, gdy liczba akcjonariuszy przekroczy 25 osób. Jest to rozwiązanie bardzo praktyczne, gdyż pozwala uniknąć niechybnego paraliżu decyzyjnego, ziścił by się tu bowiem czarny scenariusz, że gdzie kucharek sześć …. tam nie ma co jeść.

Warto zauważyć, że jeśli jest już ustanowiona Rada Nadzorcza to w sytuacji, gdy jeden lub oba wyżej wskazane warunki przestaną być przez Spółkę spełniane np.: gdy, zmniejszy się poniżej 25 liczba Wspólników, nie oznacza to, że Rada Nadzorcza ma być zlikwidowana.

Uwaga przedsiębiorcy!

26-06-2017 Oszuści Brak komentarzy »

UWAGA PRZEDSIĘBIORCY!!! PROKURATURA PODAJE WAM POMOCNĄ DŁOŃ!!! W odpowiedzi na pismo naszego Biura z dnia 15.12.2016r w sprawie podszywania się rożnych podmiotów pod rejestr CEIDG i namawiania Was Przedsiębiorcy do opłacania tychże wpisów w kwotach różnych, nawet do 500 zł, co przypominamy jest niezgodne z prawem, albowiem wpis do CEIDG jest nieodpłatny, otrzymaliśmy z Prokuratury Krajowej, pismo z dnia 30.05.2017r zgodnie z którym, wszczęto śledztwo o zasięgu ogólnopolskim. Postepowanie prowadzi Prokuratura Okręgowa w Gdańsku, pod sygn. akt.: PO I Ds 49.2017.

Na tę okoliczność zwracamy się do Was Przedsiębiorcy tj. do osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą (nie dotyczy spółek KSH), którzy otrzymaliście takie pisma wyłudzające środki pieniężne o zgłaszanie się pisemnie do Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, adres: 80 – 853 Gdańsk, ul. Wały Jagiellońskie 36.

W piśmie należy podać:
Ø sygn. akt.: PO I Ds 49.2017;
Ø swoje dane adresowe i kontaktowe;
Ø skopiować lub dołączyć oryginał pisma którym próbowano od Was wyłudzić środki pieniężne;
Ø krótki opis sytuacji.

Przedsiębiorcy!!! Jak widzicie, wielu z Was starało się dochodzić sprawiedliwości w ramach pojedynczych zgłoszeń do właściwych organów ściągania o zaistniałej sytuacji. Jak widać było Was bardzo wielu, tak wielu że mamy postępowanie o zasięgu ogólnopolskim. I o to chodziło. Zgłaszajcie się. Powodzenia.

Prokura w spółce z o.o.

20-06-2017 Prawo w spółkach Brak komentarzy »

Członkowie Zarządu nie zawsze są w stanie osobiście dokonywać wszystkich czynności prawnych. Dlatego też, aby wesprzeć prowadzoną przez nich działalność gospodarczą powołano do życia instytucję prokury. Jest ona wygodnym rozwiązaniem, które daje istotne uprawnienia osobie powołanej na to stanowisko. Powołanie Prokurenta może się zatem opłacać. Zwyczajowo o pełnomocniku danego przedsiębiorcy dowiadujemy się, gdy on przedstawia pełnomocnictwo. Ale istnieje jeden szczególny rodzaj pełnomocnika i to jest właśnie Prokurent. Prokurent to inaczej pełnomocnik handlowy przedsiębiorcy ujawniany w Krajowym Rejestrze Sądowym. Uprawnienia Prokurenta są niemal tak szerokie, jak uprawnienia Członków Zarządu Spółki. Należy jednak zdecydowanie odróżnić od siebie Zarząd i Prokurenta.

Zakres umocowania Prokurenta jest bardzo szeroki i podejmowane przez niego samodzielnie czynności mogą istotnie wpływać na funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Dlatego tak ważny jest wybór Prokurenta: powinna być to osoba zaufana, znająca przedsiębiorstwo i sposób jego funkcjonowania, od której przedsiębiorca może oczekiwać, iż będzie działała w interesie przedsiębiorstwa.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że Prokurent w żaden sposób nie zastępuje ani nie ogranicza w działaniu samego przedsiębiorcy lub jego organów np. Zarządu. Prokurent działa równolegle i niezależnie od nich.

Doniosłość awizo w postępowaniu sądowym

02-06-2017 Prawo dla każdego 2 komentarze »

Z inicjatywy Kwartalnika „Iustitia” przeprowadzono badanie „Diagnoza świadomości Polaków 2016”. Jego wyniki zostały zaprezentowane w SN i przedstawiają obraz wg, którego, większość Polaków nie zdaje sobie sprawy z tego, iż ignorowanie skierowanych do nich przesyłek sądowych i nie odbieranie ich w wyznaczonym terminie z urzędu pocztowego może mieć negatywne skutki prawne, a w niektórych przypadkach doprowadzić może nawet do wszczęcia postępowania egzekucyjnego bez wiedzy dłużnika. Znajomość skutków formalnych nieodebrania bądź odmowy przyjęcia przesyłki sądowej zaprezentowało jedynie 36 % badanych, co stanowi alarmująco niski odsetek.

Doręczanie pism sądowych przez pocztę jest jednym z najczęstszych sposobów komunikacji organu postępowania z jego uczestnikiem. Przekłada się ono na istotne procesowo konsekwencje. Tryb dokonywania doręczeń w postępowaniu cywilnym, jak również jego sposoby, a także skutki niemożności doręczenia przesyłek jak i odmowy ich przyjęcia przez adresata uregulowany został w rozdziale 2 ustawy z dnia 17.11.1964r Kodeks Postępowania Cywilnego (Dz.U. 2014, poz. 101 z poźn. zm).

Zgodnie z art. 131 § 1 KPC, Sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu Ustawy z dnia 23.11.2012r Prawo pocztowe (Dz. U. 2012, poz. 1529), osoby zatrudnione w sądzie, komornika lub sądową służbę doręczeniową. Owym „operatorem pocztowym” od dnia 01.03.2016r jest znowu po dwuletniej przerwie Poczta Polska. Oprócz tego „tradycyjnego” sposobu doręczenia przesyłek istnieje również tryb doręczeń za pomocą systemu teleinformatycznego, co dotyczy elektronicznego postępowania upominawczego, jednakże dotyczy to jedynie powoda, czyli osoby składającej pozew w tym postępowaniu, natomiast pozwany odpis pozwu wraz z nakazem zapłaty otrzyma, co do zasady drogą pocztową.

Zwrot świadczeń dodatkowych z tytułu umowy szkoleniowej w ramach Umowy o pracę

15-05-2017 Prawo pracy Brak komentarzy »

Przyznanie Pracownikowi podnoszącemu kwalifikacje zawodowe dodatkowych świadczeń zależy wyłącznie od woli Pracodawcy i uzgodnień między Stronami, a ich zakres powinien być uregulowany w umowie szkoleniowej, która nieodłącznie powiązana jest z umową o pracę. Przy zawieraniu takiej umowy z Pracownikiem podnoszącym kwalifikacje zawodowe trzeba pamiętać o zapisach doprecyzowujących przyznawanie poszczególnych świadczeń przez Pracodawcę, określeniu procedury udzielania urlopu szkoleniowego i niezbędnych zwolnień na uczestnictwo w zajęciach szkoleniowych.

Pracownik podnosi swoje kwalifikacje zawodowe, jeśli zdobywa lub uzupełnia wiedzę i umiejętności, za zgodą lub z inicjatywy Pracodawcy, potrzebne do wykonywania pracy na aktualnym stanowisku lub na stanowisku przyszłym, jeśli Pracodawca planuje zmiany warunków pracy w ramach np. awansu czy w razie zmiany kierunku działalności. Wskazano tutaj dwie sytuacje, w których nauka Pracownika jest podnoszeniem kwalifikacji w rozumieniu przepisów KP, tj. odbywa się ona:

z inicjatywy Pracodawcy, czyli Pracownik zgodził się na propozycję Pracodawcy w tym zakresie lub
za zgodą Pracodawcy.

W obu tych przypadkach dochodzi do porozumienia pomiędzy Pracodawcą a Pracownikiem, który albo akceptuje propozycję Pracodawcy, albo uzyskuje akceptację swojego wniosku szkoleniowego. Podnoszenie kwalifikacji zawodowych Pracownika nigdy nie może następować w drodze polecenia służbowego np. na dokształcanie się w różnych formach.